Oprysk T1 w rzepaku to jeden z niezbędnych wiosennych zabiegów. Kiedy należy go wykonać? Jakie środki będą najlepsze do tego celu?
Dlaczego zabieg T1 jest niezbędny w uprawie rzepaku?
Wiosenny zabieg T1 w rzepaku ma za zadanie ochronić przed chorobami grzybowymi atakującymi wznawiające wegetację rośliny. Dzięki temu poprawia się ich zdrowotność i potencjał plonowania. Ponadto w jego czasie dokonuje się kształtowania pokroju roślin przez ograniczenie wzrostu pędu głównego, dzięki czemu następuje pobudzenie wzrostu pędów bocznych a także korzeni bocznych. Dzięki temu potencjał plonotwórczy roślin jest znacznie większy a ponadto rośliny lepiej radzą sobie ze stresem wywołanym niską podażą wody w okresie wzrostu.
Najczęstsze choroby rzepaku zwalczane podczas zabiegu T1
Podczas zabiegu T1 w rzepaku najczęściej zwalcza się choroby grzybowe, które mogą znacząco wpłynąć na plonowanie. Jedną z najgroźniejszych chorób zwalczanych w tym czasie jest sucha zgnilizna kapustnych, którą wywołują grzyby z rodzaju Plenodomus (dawniej Leptosphaeria). Patogen atakuje szyjkę korzeniową i łodygi, prowadząc do osłabienia roślin. Choroba atakuje w szerokim spektrum temperatur, od 5 do 25°C a ponadto jej nasileniu sprzyja deszczowa pogoda.
Inną ważną chorobą jest czerń krzyżowych wywoływana przez grzyby z rodzaju Alternaria. Na liściach pojawiają się ciemne plamy z żółtą obwódką, które z czasem prowadzą do ich obumarcia.
Ostatnią z pierwszej trójki najważniejszych chorób jest szara pleśń. Wywołuje ją grzyb Botrytis cinerea. Atakuje osłabione rośliny, powodując wodniste plamy, które przechodzą w szary nalot.
Top 5 substancji aktywnych rekomendowanych na T1 w rzepaku
By ochrona była efektywna należy wybrać odpowiedni środek na zabieg T1. Rzepak w jego czasie można opryskać produktem zawierającym tebukonazol, metkonazol, difenokonazol, paklobutrazol i protiokonazol. Są to jedne z najważniejszych substancji aktywnych na zabieg T1 w rzepaku.
Oprócz nich do ochrony rzepaku w czasie pierwszego wiosennego zabiegu wykorzystuje się także piraklostrobinę.
Dobór odpowiednich substancji aktywnych do zabiegu T1 w rzepaku
By chroniący rzepak T1 spełnił swoje zadanie konieczne jest dobranie odpowiedniego środka ochrony roślin. Na suchą zgniliznę pomagają preparaty zawierające:
- tebukonazol,
- metkonazol,
- metkonazol z chlorkiem mepikwatu,
- metkonazol z boskalidem,
- piraklostrobina z chlorkiem mepikwatu i proheksadionem wapnia.
Ten sam zestaw substancji aktywnych chroni rzepak we wczesnych fazach jego wiosennego rozwoju przed czernią krzyżowych oraz szarą pleśnią. Warto przy tym wiedzieć, że zabieg T1 na powyższe choroby chroni także przed cylindrosporiozą rzepaku, która w tym sezonie może zagrozić niektórym plantacjom.
Jak wybrać odpowiedni fungicyd na zabieg T1 w rzepaku?
Dobierając odpowiedni preparat należy brać od uwagę oprócz spektrum zwalczanych chorób także właściwości substancji aktywnej jako regulatora wzrostu. Oprysk na początku fazy wydłużania pędu (faza BBCH 30-35) pozwala na jego skracanie i usztywnienie. Ponadto skracanie rzepaku pozytywnie wpływa na rozwój korzeni bocznych rzepaku, tak ważnych do efektywnego pobierania wody i składników mineralnych w późniejszych fazach wzrostu. Do tego celu doskonale nadają się preparaty zawierające chlorek mepikwatu, który można stosować od temperatury 5-6 °C w fazie do 5 widocznych międzywęźli.
Regulację wzrostu zapewnia także paklobutrazol dzięki któremu następuje wyrównanie łanu a także równomierne kwitnienie w późniejszych fazach wzrostu.
Wysoką skuteczność w regulacji łanu zapewniają także produkty zawierające piraklostrobinę z chlorkiem mepikwatu i proheksadionem wapnia. Można je stosować od początku wzrostu pędu głównego rzepaku aż do fazy żółtego pąka (BBCH 30-59).
